Adını da ben koyayım: "Bir Dakika Bile Tahammül Edemeyenler ve Korno Basma Derneği."
Bakıyorum da üye sayısı her geçen gün çığ gibi büyüyor. Trafik lambasında yeşil ışığın yanmasına saliseler kala arkadan o meşhur kornaya basanlar, yaya geçidinde karşıdan karşıya geçmeye çalışan yaşlıya, çocuğa, engelliye iki saniye yol vermeye üşenenler, sıkışan trafikte sanki önündeki araç kanatlanıp uçabilecekmiş gibi tampona yapışıp selektör yakanlar...
Yoksa siz de mi o derneğe üyesiniz?
Manisa artık eski Manisa değil; nüfusu büyüdü, araç sayısı katlandı, caddeler dar geliyor, eyvallah. Ama asıl daralan yollarımız değil, yüreklerimiz ve sabrımız. Yaya geçidine adımını atan vatandaş, "Acaba duracak mı?" diye iki kez düşünür hale geldi. Lambada bir anlık dalgınlıkla kalkışı yarım saniye geciken sürücü, arkasından gelen korna senfonisiyle adeta linç ediliyor.
İş sadece kornayla kalsa yine iyi. O ilk korna sesi, adeta bir kavga davetiyesi gibi çalıyor. Camlar açılıyor, yüksek sesler yükseliyor, el kol hareketleri havada uçuşuyor ve sıradan bir trafik sıkışıklığı bir anda karakolda ya da hastanede biten bir kavgaya dönüşüyor. Kimsenin kimseye saygısı, hoşgörüsü kalmamış; hele ki direksiyon başına geçince herkes kendini yolların tek hakimi sanıyor.
Oysa o direksiyonun arkasında oturan herkes birinin annesi, babası, evladı, komşusu. Hepimiz aynı şehrin havasını soluyor, aynı ekmek kavgasının peşinde koşuyoruz. İki dakika erken varmak uğruna bir kalp kırmaya, bir canı tehlikeye atmaya ya da öfkeyle geleceğimizi karartmaya değer mi?
Gelin, o görünmez derneğin üyeliğinden bugünden tezi yok istifa edelim. Elimizi kornadan biraz uzak tutalım, yaya geçidinde ayağımızı frene götürmekten çekinmeyelim. Unutmayalım ki trafik kuralları sadece cezadan korkulduğu için değil, insan olduğumuz için var. Manisa’nın yollarına en çok yakışacak şey, yine Manisalıya yakışan o eski nezaket ve sabırdır.
Yorum Yazın :Misafir
